فرمود : حيات و زندگى كردن . 11 - در همان كتاب از اصبغ بن نباته ( بضم نون ) نقل مىكند كه گفت : من مختار را ديدم روى زانوى امير المؤمنين على عليه السلام بود امير المؤمنين دست بسر مختار ميكشيد و ميفرمود : اى كيس ! اى كيس ! 12 - نيز در كتاب مزبور از امام محمّد باقر عليه السلام روايت مىكند كه : فرمود : هيچ زن هاشميه‌اى از ما خاندان شانه بسر نزد و خضاب نگرفت تا آن موقعى كه مختار سر قاتلين امام حسين را نزد ما فرستاد . 13 - نيز در كتاب سابق الذكر روايت مىكند هنگامى كه سر ابن زياد و سر عمر ابن سعد را نزد حضرت على بن الحسين آوردند آن حضرت خداى را سجده كرد و فرمود : سپاس مخصوص آن خدائى است كه خون ما را از دشمنان طلب كرد . خدا بمختار جزاى خير عطا فرمايد . 14 - نيز در همان كتاب نقل مىكند كه مختار مبلغ بيست هزار دينار براى امام زين العابدين فرستاد . آن بزرگوار آن پولها را قبول كرد و خانهء عقيل بن ابى طالب را كه خراب شده بود ساخت . بعدا كه مختار آن كلام خود را ظاهر كرد نيز مبلغ چهل هزار دينار براى امام سجاد فرستاد . ولى حضرت سجاد آن مبلغ را نپذيرفت . مختار مردم را بسوى محمّد بن حنفيه دعوت ميكرد . آنان كه مختاريه بودند به كيسانيه ناميده شدند . لقب مختار : كيسان بود . مختار بدين جهت به كيسان لقب يافت كه نام امير لشكرش يعنى ابو عمره كيسان بود . گفته شده : بدين لحاظ لقب كيسان را يافت كه كيسان نام يكى از غلامان حضرت امير بود . وى همان كسى بود كه مختار را براى طلب خون امام حسين وادار ميكرد و او را به مكان قاتلين امام حسين عليه السلام راهنمائى مينمود . او محرم اسرار مختار و بر امر او غالب بود . هيچ خبرى از دشمنان امام حسين به او نميرسيد كه در فلان خانه يا فلان